బేతెస్థ కోనేరు: వ్యాధిగల మనుష్యుడు – Edward Williams Kuntam

గమనిక: ఈ వర్తమానం Edward Williams Kuntam గారు ప్రసంగించినది. ఈ వర్తమానం Telugu Bible Analysis  స్వంత మాటలలో వ్రాసినవి, ఈ క్రింది YouTube వీడియోలో చెప్పిన వర్తమానం నుండి వ్రాసినది – Link.

—————————————————————————————————–

లోకచరిత్రను ఒక సారి    పరిశీలించినప్పుడు, అనేక మతాలు, విశ్వాసాలు మనకు గోచరిస్తాయి. దాదాపు ప్రతి మతంలోనూ, దైవాన్ని అన్వేషిస్తూ, ఆయన కృప కోసం ప్రయాసపడుతూ, మనిషే దేవుని వైపు పయనించడం మనం చూస్తాం. కానీ, క్రైస్తవ విశ్వాసంలో మాత్రమె ఒక అద్వితీయమైన సత్యం దాగి ఉంది. ఇక్కడ దేవుని కోసం మనిషి వెదకడం కాదు, నశించిపోతున్న మనిషి కోసం దేవుడే ఈ లోకానికి వచ్చియున్నాడు.. ఆయనే యేసు క్రీస్తు. ఈ దివ్యమైన సత్యాన్ని అత్యంత స్పష్టంగా ఆవిష్కరించిన గ్రంథం యోహాను సువార్త.

యోహాను సువార్త – ఒక ప్రత్యేక దార్శనికత

యేసు ప్రభువు జీవితాన్ని, ఆయన పరిచర్యను నలుగురు సువార్తికులు—మత్తయి, మార్కు, లూకా, యోహాను—లిఖించారు. వీరిలో మొదటి ముగ్గురూ, యేసు ప్రభువు పునరుత్థానం చెందిన 40 సంవత్సరాల లోపే తమ సువార్తలను రాశారు. ఆ సమయానికి, ప్రభువును కళ్లారా చూసినవారు, ఆయన మాటలను చెవులారా విన్నవారు ఇంకా జీవించే ఉన్నారు. వారు ఎక్కువగా యేసు జీవితాన్ని ఒక చారిత్రక క్రమంలో, ఆయన చేసిన కార్యాల వరుసలో వివరించారు.

కానీ, యోహాను సువార్త రచన చాలా ఆలస్యంగా, అనగా ప్రభువు తిరిగిలేచిన 60 సంవత్సరాల తర్వాత జరిగింది. అప్పటికి సాక్షులైనవారు గతించిపోయారు. కొత్త తరం అనేక ప్రశ్నలతో సతమతమవుతోంది. “యేసు నిజంగా దేవుడా? ఆయన చేసిన అద్భుతాలు కట్టుకథలా?” వంటి సందేహాలు ప్రబలంగా ఉన్న కాలమది. ఈ నేపథ్యంలో, యోహాను ఒక భిన్నమైన, లోతైన ఉద్దేశ్యంతో తన సువార్తను రాశారు.

ఆయన ఉద్దేశ్యం యేసు జీవిత చరిత్రను మరొకసారి చెప్పడం కాదు. యేసు చేసిన అసంఖ్యాకమైన అద్భుతాలను (వాటిని రాస్తే ఈ భూలోకం కూడా చాలదని ఆయనే అంటారు) ఆయన లక్ష్యం చాలా ఉన్నతమైనది. యోహాను సువార్త 20వ అధ్యాయం, 30-31 వచనాలలో ఆయన తన ఉద్దేశ్యాన్ని స్పష్టం చేశారు: “యేసు దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు అని మీరు నమ్మునట్లును, నమ్మి ఆయన నామమందు జీవము పొందునట్లును ఇవి వ్రాయబడెను.”

క్రీస్తు: జీవమును మోసుకొచ్చిన నామం

“యేసుక్రీస్తు” అన్నది ఒకే పేరు కాదు. “యేసు” అన్నది ఆయన నామం. “క్రీస్తు” అన్నది ఆయన బిరుదు. “మహాత్మా” గాంధీ, “మెగాస్టార్” చిరంజీవి అన్న పేర్లలో బిరుదు ఎలాగో, “క్రీస్తు” (గ్రీకులో ‘క్రిస్టోస్’) అనేది కూడా అలాంటి బిరుదే. దీనికి అర్థం “అభిషిక్తుడు” లేదా “పరలోకం నుండి దేవునిచేత ప్రత్యేకంగా పంపబడినవాడు”.

యోహాను దృష్టిలో, ఈ యేసు కేవలం ఒక ప్రవక్త కాదు, ఒక గొప్ప బోధకుడు కాదు. ఆయన జీవానికి మూలం. కరెంటును వైరు మోసుకొచ్చినట్లు, నీటిని గ్లాసు అందించినట్లు, పరలోకం నుండి నిత్యజీవాన్ని ఈ భూమికి మోసుకొచ్చిన దైవిక వాహిక యేసు. ఆయనను నమ్మడం అంటే, ఆ జీవాన్ని స్వీకరించడం.

ఈ మహోన్నత సత్యాన్ని నిరూపించడానికి, యోహాను తన సువార్తను ఒక అద్భుతమైన నిర్మాణంతో (3 x 7 = 21) అల్లారు. ఆయన మొత్తం 21 అధ్యాయాలలో, మూడు ప్రధాన విభాగాలపై దృష్టి సారించారు:

హగ్గయి గ్రంథము వివరణ మరియు చరిత్ర – Edward Williams kuntam

1. ఏడు సూచనలు (Signs): యేసు దైవత్వాన్ని సూచించే ఏడు అద్భుతాలు.
2. ఏడు సవాళ్లు (I am sayings): “నేనే జీవాహారమును,” “నేనే లోకమునకు వెలుగును” వంటి ఏడు ప్రకటనలు.
3. ఏడు సంభాషణలు (Discourses): నికోదేము, సమరయ స్త్రీ వంటి ఏడుగురు వ్యక్తులతో జరిగిన లోతైన సంభాషణలు.

బెతెస్ద కోనేరు: ఒక సూచన వెనుక దాగివున్న సత్యం

యోహాను నమోదు చేసిన ఈ సూచనలలో, ఐదవ అధ్యాయంలో కనిపించే బెతెస్ద కోనేరు వద్ద జరిగిన స్వస్థత, అనేక గుణపాఠాలను మనకు నేర్పిస్తుంది.

ఎరుషలేములోని గొర్రెల ద్వారం వద్ద బెతెస్ద అనే కోనేరు ఉంది. అక్కడ రోగులు, గుడ్డివారు, కుంటివారు, ఊచకాలు చేతులు గలవారు గుంపులుగా పడి ఉండేవారు. అప్పుడప్పుడు దేవదూత దిగి ఆ నీటిని కదిలించినప్పుడు, మొదటగా దిగినవారు స్వస్థత పొందుతారని వారి నమ్మకం (బహుశా అది భూగర్భ జలాల కారణంగా వచ్చే సహజమైన కదలిక కావచ్చు, కానీ వారి విశ్వాసం అలా ఉండేది).

ఆ గుంపులో, 38 సంవత్సరాలుగా వ్యాధితో బాధపడుతున్న ఒక మనుష్యుడు ఉన్నాడు. అతని వయసు 38 కాదు, అతని వ్యాధి వయసు 38 ఏళ్ళు. అంటే దాదాపు ఒక తరం మొత్తం ఆశలేని స్థితిలో గడిపాడు. యేసు, ఆ జనసమూహంలో ప్రత్యేకంగా అతని దగ్గరికే వెళ్లారు. దేవుడే మనిషిని వెతుక్కుంటూ రావడం అంటే ఇదే. ప్రభువు అతనిని చూసి, “స్వస్థపడగోరుచున్నావా?” అని ప్రశ్నించారు.

ఆ మనుష్యుని సమాధానం గమనిస్తే, అతనిలో నిరాశ, నిస్పృహ స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. “అయ్యా, నన్ను నీళ్లలోకి దించేవాడు లేడు, నేను వెళ్లేలోపే మరొకడు దిగిపోతాడు” అన్నాడు. అతను యేసును కూడా తనను నీళ్లలోకి నెట్టే ఒక సహాయకుడిగానే చూశాడు.

సహాయకుడా? రక్షకుడా?

మనలో చాలామందిమి దేవునిని ఇలాగే చూస్తాం. మనకు ఉద్యోగం ఇచ్చి, జబ్బు నయం చేసి, కష్టాలు తీర్చి, మనల్ని వదిలి వెళ్ళిపోయే ఒక “సహాయకుడిగా” మాత్రమే ఆయన్ను భావిస్తాం. కానీ దేవునికి ఆ ఉద్దేశ్యం లేదు. ఆయన మన జీవితంలోకి కేవలం సహాయం చేయడానికి కాదు, మనతో శాశ్వతంగా నివసించడానికి ఇష్టపడుతున్నాడు. ఆయన మనకు కావలసింది ఇచ్చి వెళ్ళిపోయేవాడు కాదు, మనతోనే ఉండిపోయేవాడు. అయితే, ఆయన మనతో ఉండాలంటే మనకు ఇష్టముండాలి. ఆయన మనతో ఉంటే మనం ఇష్టమొచ్చినట్లు జీవించలేము; ఆ మార్పుకు మనం సిద్ధంగా ఉన్నామా అన్నదే ప్రశ్న.

విశ్వాసానికి దొరికిన జవాబు

యేసు ఆ మనుష్యుని వాదనను పట్టించుకోలేదు. ఆయన కోనేటి వైపు చూడలేదు. ఆయన కేవలం ఒక ఆజ్ఞ ఇచ్చారు: “నీవు లేచి నీ పరుపెత్తుకొని నడువుము.” తార్కికంగా ఆలోచిస్తే, అది అసాధ్యమైన మాట. 38 ఏళ్లుగా కదలని కాళ్లతో ఉన్నవాడిని లేచి నడవమనడం హాస్యాస్పదం. “నీ వయసెంత? నా జబ్బు వయసెంత? నీకేం తెలుసు?” అని ఆ వ్యక్తి ఎదురు ప్రశ్నించి ఉండవచ్చు.

కానీ అతను అలా చేయలేదు. ఆ మాటలో ఉన్న అధికారాన్ని, శక్తిని అతను గ్రహించాడు. వెంటనే వాడు స్వస్థత నొంది, తన పరుపు ఎత్తుకొని నడిచాడు. మనం ప్రార్థన చేసినప్పుడు, దేవుడు మనకు జవాబు ఇస్తాడు. కానీ ఆ జవాబును మనం విశ్వాసంతో స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా లేకపోతే, అది మనకు అందని ఫలమవుతుంది. వర్షం కోసం ప్రార్థనకు వెళ్లేటప్పుడు, గొడుగు తీసుకువెళ్లిన చిన్నారి విశ్వాసం మనకు కావాలి. దేవుడిని అడిగినప్పుడు, ఆయన ఇస్తాడనే నిశ్చయతతో మన “చేప” (పాత్ర) సిద్ధంగా ఉంచుకోవాలి.

కృతజ్ఞత లేని హృదయం

స్వస్థత పొందిన ఆ వ్యక్తి ప్రవర్తన మనల్ని నివ్వెరపరుస్తుంది. అతను స్వస్థత పొందిన వెంటనే, తనకు ఆ అద్భుతం చేసిన వ్యక్తి ఎవరో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయలేదు. కనీసం ఒక కృతజ్ఞతా వాక్యం పలకలేదు. తన పరుపు ఎత్తుకొని వెళ్లిపోయాడు. దేవుని నుండి మేలు పొందిన తర్వాత, ఆయన్ను పూర్తిగా మరచిపోయే మన ప్రవర్తనకు ఇది అద్దం పడుతుంది. పదిమంది కుష్ఠురోగులు స్వస్థత పొందితే, ఒక్కడే తిరిగివచ్చి కృతజ్ఞతలు చెల్లించాడు. ఆ తొమ్మిది మంది ఎక్కడ? అని ప్రభువు అడిగిన ప్రశ్న, ఈనాటికీ మనల్ని వెంటాడుతూనే ఉంది.

యోసేపు జీవితం: Joseph Life and History – Edward Williams Kuntam Messages PDF

ఆశీర్వాదం నుండి సాక్ష్యానికి

యేసు ఎందుకు ఆ ఒక్కడినే స్వస్థపరిచి, అక్కడ నుండి నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయారు? ఆయన అక్కడ ఉండి ఉంటే, అందరూ స్వస్థత కోసం ఆయన చుట్టూ మూగి ఉండేవారే కదా? ఎందుకంటే, యేసు వచ్చింది కేవలం శారీరక స్వస్థతను ఇవ్వడానికి మాత్రమే కాదు; ఆయన వచ్చింది “రక్షణ” అనుగ్రహించడానికి. శారీరక స్వస్థత పొంది నరకానికి వెళ్లడం కంటే, ఈ శరీరంలో ఎలా ఉన్నా పరలోకానికి చేరడం ముఖ్యం.

దేవుడు మన జీవితంలో ఒక అద్భుతం చేస్తే, మనల్ని ఆశీర్వదిస్తే, దానికి ఒక ఉన్నతమైన ఉద్దేశ్యం ఉంది. ఆ ఉద్దేశ్యం—మనం పదిమందికి సాక్షులుగా జీవించడం. అపోస్తలుల కార్యములు మూడవ అధ్యాయంలో, పేతురు, యోహానులు దేవాలయ ద్వారం వద్ద ఉన్న కుంటివానిని యేసు నామంలో స్వస్థపరిచినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి గంతులు వేస్తూ, దేవునిని స్తుతిస్తూ, దేవాలయంలోకి వెళ్ళాడు. అతని సాక్ష్యం కారణంగా, ఆ ఒక్కరోజు 5000 మంది పురుషులు ప్రభువును అంగీకరించారు. మధ్యాహ్నం వేళ యేసుతో మాట్లాడిన సమరయ స్త్రీ, సాయంత్రానికల్లా తన ఊరి మొత్తాన్ని ప్రభువు దగ్గరకు నడిపించింది.

PA Swamy గారు చెప్పిన – శ్రీ దేవి సాక్ష్యము

శ్రీదేవి అనే ఒక సహోదరి కథ వింటే మన హృదయం ద్రవిస్తుంది. కాళ్లు, చేతులు చచ్చుబడి, మంచానికే పరిమితమైన ఆ అమ్మాయి, తన తండ్రి రక్షణ కోసం ప్రార్థించింది. తండ్రి రక్షణ పొందాక, ఆయనా పక్షవాతంతో మంచాన పడ్డారు. ఆ స్థితిలో కూడా ఆమె నిరాశ చెందలేదు. ఒక రిక్షావాని సహాయంతో, తనను దుప్పట్లో చుట్టి రోడ్లపక్కన పడుకోబెట్టమని అడిగేది. అలా పడుకొనే ఆమె యేసు గురించి చెప్పేది. ఆమె చనిపోయే నాటికి, కాళ్లు చేతులు లేని ఆ మంచాన పడ్డ సాక్షి ద్వారా, 800 మంది బాప్తిస్మం పొందారు, 14 మంది పూర్తికాల సేవకు పరిచారకులుగా మారారు.

మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు? (ఆత్మీయ అనువర్తన)

కాళ్లు, చేతులు, నోరు, చదువు, అవకాశం—అన్నీ ఉన్న మనం ఒక్కరికైనా ప్రభువును పరిచయం చేశామా? స్వస్థత పొందిన ఆ 38 ఏళ్ల వ్యక్తి, చివరకు యేసు ఎవరో తెలుసుకున్నాడు. కానీ ఎందుకు? కృతజ్ఞత చెప్పడానికి కాదు, “నాకు పాపం చేయవద్దు అని చెప్పడానికి నువ్వెవరు?” అనే అహంకారంతో, ఆయనను యూదులకు పట్టివ్వడానికి. మనం పాపాన్ని వదిలిపెట్టమని దేవుని వాక్యం హెచ్చరించినప్పుడు, దేవునిపై కోపగించుకొని, ఆయనకు దూరమై, ఆయనను హింసించేవారి జాబితాలో చేరుతున్నామా?

ఈ రోజు దేవుడు మనముందు మూడు ప్రశ్నలు ఉంచుతున్నాడు:

1. దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రత్యేకించుకున్నాడు: ఆయన మిమ్మల్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చాడు. ఆయన అందించే రక్షణ అనే క్షమాభిక్ష పత్రాన్ని మీరు స్వీకరిస్తారా, లేక జార్జ్ విల్సన్‌లా తిరస్కరిస్తారా?
2. దేవుడు మిమ్మల్ని ఆశీర్వదించాడు: మీ జీవితంలో ఆయన చేసిన కార్యాన్ని బట్టి, మీరు ఎంతమందికి సాక్షులుగా జీవిస్తున్నారు?
3. దేవుడు మిమ్మల్ని హెచ్చరిస్తున్నాడు: పాపాన్ని విడిచిపెట్టమన్నందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతతో లోబడుతున్నారా, లేక ఆయనకే వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేస్తున్నారా?

మన జీవితం చప్పట్లు కొట్టి ముగించేది కాదు. సిగ్గుతో తలవంచి, మన బాధ్యతను గుర్తెరిగి, కదలలేని శ్రీదేవికి ఉన్నంత విశ్వాసం, సాక్ష్యం చెప్పాలనే తపన నాకెందుకు లేదని మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకోవాల్సిన సమయం ఇది.